با خبر شدیم که در ششمین جشنواره مطبوعات و خبرگزاری های غرب کشور(استان های آذربایجان غربی،کردستان،همدان،کرمانشاه،ایلام و لرستان)،دوستان عزیزمان از هفته نامه سیمره افتخاراتی را برای مان کسب کرده اند و به شرح زیر از طرف هیئت داوران به عنوان نفرات برتر شناخته شده اند:

۱-صادق سیفی که همواره دغدغه توسعه لرستان را دارند و در این زمینه صاحب نظر هستند.امید داریم که استاد سیفی نوشتن در باب توسعه استان را به صورت مرتب داشته باشند.

۲-پرویز گراوند نویسنده و طنزپرداز هفته نامه که البته مدتی است قلم متعهدش را«غلافانده»!است.امید که نوشتن را از سر بگیرند.

۳-کرم رضا تاج مهر نویسنده ستون چند پهلو و عبرت انگیز«شیخ را گفتند»که به دلایلی به«استاد را گفتند»!تغییر یافت و سرانجام هم ترجیح داده شد! این دو ستون را فراموش و در مورد آموزش داستان نویسی مطلب بنویسند!

۴-دکتر محمدطاهرکنعانی که طی چند شماره مطالب مستدل و خواندنی در مورد حقوق انسانی و خدادادی نوشتند .امیدواریم که شاهد ادامه مطالب شان باشیم.

۵-یاسر دلفان کاتریکاتوریست سیمره که کاریکاتورهای با معنا و مفهومی می کشند و برای شان آرزوی موفقیت داریم.

به هرحال ،هرجند حال و روز مطبوعات به ویژه در استان لرستان خوب نیست و گرچه هفته نامه سیمره مورد بی مهری بعضی مقامات و مسئولان قرار گرفته است ولی باز هم جای شکرش باقی است و خدا بیامرزد پدر و مادر هیئت داوران را که قدر نوشته های ارزشمند دوستان ما را پاس داشته اند.هر چند می دانم آن چه موجب دست بردن دوستان جانب قلم می گردد،احساس مسئولیت نسبت به سرنوشت کشور و استان است.با این حال این موفقیت ها را خدمت تک تک دوستان و البته مدیر مسئول سخت کوش سیمره جناب آقای رستمی تبریک می گویم و امیدوارم این عزیزان بیش از پیش در عرصه قلم و مطبوعات فعال باشند.

روز ملی روابط عمومی و روز جهانی ارتباطات بر فعالان عرصه‌ي روابط عمومی و ارتباطات مبارک باد

بعضي آدم‌ها ...

تا حالا با آدم ضعیف‌تر از خودتون تنيس روي ميز بازی کردید؟ منظورم اینایی هستن که تازه راکت به دست شده‌اند، چند ساعتی مربی داشته‌اند و تازه از استیل والیبال اومدن به تنیس روی میز يعني حين بازي فكر مي‌كنند هر چي توپ رو با راکت محكم‌تر بزني بهتره و با راکت تنيس اسپک می‌زنند!

خیلی عجیبه که این‌ها چون بد بازی می‌کنند، نمی‌تونی ببریشون و مهارت خوب تو هم هنگام بازي اون‌ها اصلاً مهم نيست! طرف عملاً یه بازی دیگه می‌کنه! توهم زده که داره تنيس روی میز بازی می‌کنه... من و تو هم عملاً توي این توهم وقت‌مون حروم می‌شه و اتفاق بدتر اینه که بعدش وقتی با یه آدم حسابی مي‌خواي بازی كني، می‌بینی مهارتت خیلی کم شده و مدتی طول می‌کشه تا برسی به سطح  اصلی بازی خودت!

این‌ها را نوشتم تا حرف اصلیم رو بگم: وقتی با یه آدم کم‌فهم معاشرت می‌کنی یا آدمی که خودش را به نفهمی می‌زنه، وقتی با یه آدم خاله‌زنک دم‌به‌دم می‌شی، وقتی با آدم احمق دمخور می‌شی که قضاوت‌های بد یا عجیب و غریب در مورد ديگران داره و تحملش می‌کنی، وقتی با یه آدم روبه‌رو می‌‌شی که دغدغه‌هاش: مسکن، موجودی حساب بانكي و سود سپرده، میزان اموال و دارایی، طلا و جواهرات و لباس و ... است، دیگه انتظار نداشته باش که از حروم شدن وقتت جلوگيري كرده باشي! ديگه از در جا زدنت هم خجالت نمی‌کشی، از تجمع برنامه‌های نصفه‌نيمه و کارهای نیمه تمامت هم ککت نمی‌گزه، از نخواندن آخرین مقاله‌ي تخصصی رشته‌ات ديگه هرگز بهت بر نمی‌خوره یا ندیدن فلان دانشمند و بلد نبودن مفاهیم بلند حافظ و مولوی، دردت رو دوا نمي‌كنه ...

داری بی‌غیرت می‌شی عزیز! يا به مُردن تدريجيت ادامه بده یا مثل یه بزرگ‌مرد از این وضعیت بیا بیرون. نذار زنده به گور بشی و تبديل بشی به یك مُرده‌ی متحرک